Του Γ. Κατσιάνη
“Μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η χώρα σου για σένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για τη χώρα σου”, είχε δηλώσει κάποτε ο Τζων Κένεντυ.
Αυτή η φράση μου ήρθε στο μυαλό βλέποντας τον βρεγμένο καναπέ να κείτεται επί πέντε ημέρες στην άσφαλτο.
Πρόκειται για άλλο ένα παράδειγμα έλλειψης σεβασμού του δημόσιου χώρου.
Δυστυχώς, το δυσκολότερο πράγμα είναι να αλλάξεις τη νοοτροπία του κόσμου.
Όμως κάποια στιγμή θα πρέπει να αναλογιστούμε και τις δικές μας ευθύνες, ως τμήμα αυτής της κοινωνίας που δεν έχει μόνο δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις.
Ας προσπαθήσουμε λοιπόν, να γίνουμε καλύτεροι διότι ο δημόσιος χώρος είναι ο χώρος που ζούμε, αναπνέουμε και μεγαλώνουν τα παιδιά, τα ανήψια, τα εγγόνια μας.
Έτσι θα σεβαστούμε και ότι βρίσκεται έξω από το σπίτι μας.
Thesseconomy Οικονομία – Επιχειρείν
