Thesseconomy Οικονομία – Επιχειρείν
Του Γ.Κατσιάνη
Έντεκα χρόνια συμπληρώνονται από τότε που οι τράπεζες έκλεισαν και επιβλήθηκε περιορισμός στην κίνηση κεφαλαίων (capital controls).
Το βράδυ της Παρασκευής 26η Ιουνίου είχα δει ουρές να σχηματίζονται έξω από τα ATM των τραπεζών, με την ανησυχία να είναι ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των καταναλωτών για το τι θα ξημερώσει την επόμενη ημέρα.
Λίγες ώρες αργότερα ανακοινώθηκε ότι οι τράπεζες δεν θα ανοίξουν από Δευτέρα και ότι το όριο της ανάληψης θα είναι 60 ευρώ την ημέρα.
Επί τρεις εβδομάδες, χιλιάδες άνθρωποι συνωστίζονταν καθημερινά έξω από τα ΑΤΜ περιμένοντας την σειρά τους για να κάνουν ανάληψη, προκειμένου να προμηθευτούν τα απαραίτητα.
Ήταν το αποτέλεσμα της αποτυχίας της εξάμηνης πολιτικής της τότε κυβέρνησης Τσίπρα να θέσει θέμα επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους, σε μια εποχή όπου οι δημοσιονομικοί δείκτες έδειχναν ότι η ελληνική οικονομία έκανε προσπάθειες ανάνηψης.
Όταν άνοιξαν και πάλι οι τράπεζες, στις 20 Ιουλίου του 2015, οι τράπεζες θέσπισαν αυστηρούς όρους στους κεφαλαιακούς ελέγχους, οι οποίοι πέρασαν τέσσερα χρόνια (Σεπτέμβριος του 2019) για να καταργηθούν πλήρως.
Εκτός από το πλήγμα που υπέστησαν οι πολίτες, εκείνη την περίοδο πολλές εμπορικές και επιχειρηματικές συμφωνίες ακυρώθηκαν, χιλιάδες άνθρωποι έχασαν την δουλειά τους ενώ η χώρα εισήλθε πλέον στην επώδυνη μνημονιακή περίοδο, με την διαχείριση των κόκκινων δανείων από τα funds και την ψήφιση του νόμου Κατρούγκαλου που πετσόκοψε τις αποδοχές και στέρησε το δικαίωμα της συνταξιοδότησης σε πολίτες.
Σήμερα, 11 χρόνια μετά, ο πρωταγωνιστής εκείνης της μαύρης περιόδου για τη χώρα επιστρέψει και πάλι στην πολιτική σκηνή, διεκδικώντας την ανάληψη της εξουσίας.
Θεωρώ ότι ως πολίτες έχουμε μάθει από τα παθήματα του παρελθόντος και δεν πιστεύω ότι η Ιστορία θα επαναληφθεί είτε ως φάρσα, είτε ως τραγωδία.
