Αποκαλυπτική μαρτυρία Έλληνα στρατιώτη που έζησε την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο

Του Γ.Κατσιάνη

51 χρόνια συμπληρώνονται αύριο από την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο που προκάλεσε τον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων και τον ξεριζωμό 150.000 Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων.

Ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη των θυμάτων της μεγαλύτερης τραγωδίας της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, το thesseconomy.gr παρουσιάζει σήμερα την μαρτυρία ενός ανθρώπου που έζησε τα γεγονότα εκείνης της περιόδου.

Πρόκειται για τον πολεμιστή και φωτογράφο, Κύπρο Παρμακλή, ο οποίος εκείνη την περίοδο υπηρετούσε την στρατιωτική του θητεία στον 3ο λόχο του 211 Τ.Π. στο φυλάκιο 1099 που βρίσκονταν στην περιοχή Ομορφίτα προς Χαμίτ Μάντρες.

Η εισβολή

Σύμφωνα με τον κ. Παρμακλή, οι φωνές του σκοπού και οι σφαίρες που έπεφταν λίγο τις 5 τα ξημερώματα του Σαββάτου 20 Ιουλίου του 1974, σήμαναν συναγερμό στο φυλάκιο.

“Από ανατολικά στο βάθος ακούσαμε ήχους αεροπλάνων η ώρα ήταν 4:50 τότε φάνηκαν 10-15 αεροπλάνα μεταγωγικά το ένα πίσω από το άλλο σε χαμηλό ύψος να έρχονται προς το μέρος μας, ακούσαμε και ήχους βομβαρδιστικών αεροπλάνων να πετούν σε μεγάλο ύψος και να σκίζουν τον ουρανό. Αμέσως άρπαξα το πολυβόλο με άλλον φαντάρο και το κούμπωσα στο τρίποδο που ήταν ήδη στημένο από το πραξικόπημα έτσι σε 1-2 λεπτά ήταν έτοιμο με την ταινία πάνω για βολή τα μεταγωγικά αεροπλάνα μας πλησίαζαν όλο και πιο κοντά από ανατολικά και όταν έφτασε το πρώτο απέναντι μας και αριστερά από της Χαμίτ Μάντρες πάνω από την τεράστια πεδιάδα με το αθέριστο σιτάρι στα 800 -900 μέτρα από εμάς άρχισαν το ένα μετά το άλλο να ρίχνουν αλεξιπτωτιστές και κιβώτια με διπλά αλεξίπτωτα”, θυμάται ο Κύπρος Παρμακλής.

“Δεν θα ρίξετε ούτε σφαίρα”

Ωστόσο, αίσθηση προκαλεί η διαταγή που δόθηκε όταν ο αγωνιστής της Κύπρου επιχείρησε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον λόχο.

“Δεν θα ρίξετε ούτε σφαίρα”, σημειώνει ο Κύπρος Παρμακλής, ο οποίος αγνόησε την σχετική διαταγή και άρχισε να πυροβολεί με το πολυβόλο BRAUNIG 0.50 προς τα αεροπλάνα, τους αλεξιπτωτιστές αλλά και τους Τουρκοκυπρίους που ήταν ταμπουρωμένοι στα σπίτια τους, σε κοντινή απόσταση.

Λίγο αργότερα, ακολούθησε νέα διαταγή, η οποία ζητούσε από τους Έλληνες στρατιώτες “να κρατήσουν άμυνα και τις θέσεις μας με κάθε τρόπο”.

Η ανταλλαγή πυροβολισμών συνεχίστηκε μέχρι τις 10 το πρωί, κρατώντας τους εισβολείς σε απόσταση ασφαλείας από το φυλάκιο.

Ο τραυματισμός και η νοσηλεία

Στην ανάρτηση του, ο Έλληνας στρατιώτης περιγράφει την στιγμή του τραυματισμού του.

“Ξαφνικά ένιωσα ένα κάψιμο στο κάτω δεξί μέρος της κοιλιάς μου κατάλαβα ότι είχα τραυματισθεί από σφαίρα στην κοιλιά. Άνοιξα το τρύπιο πουκάμισο μου και είδα το τραύμα στο κάτω δεξιό μέρος της κοιλιάς ένα άνοιγμα περίπου 5-6 εκατοστά να βγάζει υγρό διαφανές τα υγρά της κοιλιάς και μετά αίμα. Έσφιξα και με τα δυο μου χέρια το τραύμα έβαλα τις φωνές ότι τραυματίστηκα και ξάπλωσα κάτω για να μην δίνω στόχος, πυροβολισμό δεν άκουσα ή δεν τον αντιλήφθηκα πρέπει να ήταν κρυμμένος ελεύθερος σκοπευτής στην δική μας πλευρά”, σημειώνει ο κ. Παρμακλής, ο οποίος στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Λευκωσίας, όπου και νοσηλεύτηκε μέχρι τις 13 Αυγούστου του 1974.

ΥΓ: Ευχαριστώ θερμά τον Κύπρο Παρμακλή για την άδεια που μου έδωσε να δημοσιεύσω πληροφορίες της μαρτυρίας του, όπως επίσης και την φωτογραφία του, ως στρατιώτης.