Thesseconomy Οικονομία – Επιχειρείν
Σαράντα οκτώ χρόνια συμπληρώθηκαν φέτος και οι δείκτες του ιστορικού ρολογιού, στην πλατεία Εμπορίου, «πάγωσαν» στις 11.10 μ.μ. της 20ης Ιουνίου του 1978. Το ρολόι μέχρι σήμερα παραμένει ο «σιωπηλός» μάρτυρας της καταστροφής, του ισχυρού σεισμού μεγέθους 6,5 Ρίχτερ που συγκλόνισε τη Θεσσαλονίκη κι άφησε πίσω του 49 νεκρούς, εκατοντάδες τραυματίες και μια «λαβωμένη» πόλη.
Το χρονικό της καταστροφής
Το βράδυ της 20ής Ιουνίου του 1978, λίγο μετά από τις 11.00 μ.μ., η ισχυρή σεισμική δόνηση με επίκεντρο μεταξύ των λιμνών Αγίου Βασιλείου και Βόλβης συγκλόνισε τη Θεσσαλονίκη κι ολόκληρη της Βόρεια Ελλάδα. Στην πόλη επικράτησε χάος. Φόβος, πανικός και πανδαιμόνιο επικράτησαν στους δρόμους με την προσοχή όλων να στρέφεται στην οκταόροφη πολυκατοικία της πλατείας Ιπποδρομίου, η οποία στο ισόγειό της στέγαζε τότε το γνωστό ζαχαροπλαστείο «Νίκος» και κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος. Νεκροί, συντρίμμια, σκηνές πανικού, εκτεταμένες ζημιές και ανθρώπινες απώλειες. Οι περισσότερες απώλειες, από τους 49 νεκρούς, οι 37 ήταν ένοικοι της οκταόροφης πολυκατοικίας όπου στη συνέχεια κτίστηκε το Κέντρο Ιστορίας του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Ο Εγκέλαδος… λάβωσε την πόλη
Οι ζημιές σε κτίρια και μνημεία ήταν σοβαρές, καθώς σε περισσότερα από 17.000 κτίρια καταγράφηκαν ζημιές. Από τον Λευκό Πύργο αποκολλήθηκαν τρεις πολεμίστρες, οι οποίες στη συνέχεια αποκαταστάθηκαν. Το Αλκαζάρ υπέστη ρηγματώσεις, ενώ το παλαιό Δικαστικό Μέγαρο, στη σημερινή οδό Εθνικής Άμυνας, κρίθηκε επικίνδυνο και κατεδαφίστηκε. Σε αρκετές περιοχές της πόλης αυτοκίνητα καταπλακώθηκαν από καταρρεύσεις και πτώσεις οικοδομικών υλικών. Όσοι κάτοικοι δεν εγκατέλειψαν την πόλη που είχε μετατραπεί σε… φάντασμα, διανυκτέρευαν για πολλές ημέρες στο ύπαιθρο σε σκηνές με τη γη να… τρέμει κάτω από τα πόδια τους. Στη Θεσσαλονίκη κατέφθασαν κορυφαίοι σεισμολόγοι για να μελετήσουν τα ασυνήθιστα, τότε, σεισμικά στοιχεία που ανέτρεψαν πολλές στατιστικές και τις μέχρι τότε γνώσεις. Ο σεισμός του 1978 δεν αποτέλεσε μόνο μία φυσική καταστροφή για την πόλη. Άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο η Θεσσαλονίκη αντιμετώπισε την αντισεισμική προστασία, την ασφάλεια των κτιρίων και την ανάγκη για αυστηρότερους ελέγχους στον αστικό ιστό.
