Του Γ.Κατσιάνη
Καταναλωτής επισκέπτεται κατάστημα επίπλων γραφείου.
“Θα ήθελα να αγοράσω μια καρέκλα γραφείου”, λέει στον πωλητή.
Αφού του δείχνει μερικές καρέκλες. στο τέλος ο ενδιαφερόμενος καταλήγει σε αυτή που του αρέσει.
“Μπορώ να την πάρω τώρα;”, ρωτάει με αφέλεια.
“Όχι, βέβαια”, απαντά με φυσικό τρόπο ο πωλητής.
“Ωραία, από Δευτέρα τότε;”, επιμένει ο καταναλωτής.
“Όχι”, απαντά κοφτά ο υπάλληλος του καταστήματος.
“Τότε πότε;”, επιμένει ο καταναλωτής που αρχίζει να φορτώνει.
“Στις 23… Ιανουαρίου(!)”, σημειώνει ο υπάλληλος.
“Μα, γιατί τόσο αργά; Ελληνική εταιρεία δεν είστε;”, συνεχίζει ο καταναλωτής.
“Ναι αλλά τότε θα είναι έτοιμη προς παράδοση η καρέκλα”, διευκρινίζει ο υπάλληλος.
“Μετά από ένα μήνα;”, συνεχίζει γεμάτος απορία ο ενδιαφερόμενος.
“Ναι”, λέει στεγνά ο υπάλληλος.
Τελικά, ο καταναλωτής αποφάσισε να συμβιβαστεί με τα δεδομένα της αγοράς και αφού πλήρωσε προκαταβολή 30% για την αγορά της καρέκλας που θα παραλάβει του…χρόνου, αποχώρησε.
Thesseconomy Οικονομία – Επιχειρείν
