Για την υποδοχή του νέου χρόνου, του 2026, προετοιμάζεται η ανθρωπότητα σε όλον τον πλανήτη. Στην Ελλάδα η έλευση του καινούριου χρόνου συνδέεται με παραδοσιακά έθιμα που διατηρούνται από γενιά σε γενιά. Το ποδαρικό, η βασιλόπιτα με το φλουρί, το κάψιμο του παλιού ημερολογίου, πρωτοχρονιάτικοι χοροί και τραγούδια είναι μερικά από τα έθιμα.
Τα κάλαντα και το κάψιμο του ημερολογίου
Το κάψιμο του παλιού ημερολογίου είναι ένα έθιμο που συμβολίζει την απομάκρυνση των άτυχων γεγονότων του προηγούμενου έτους και την υποδοχή της νέας χρονιάς με νέες ελπίδες και ευκαιρίες. Σε πολλές περιοχές οι άνθρωποι συγκεντρώνονται γύρω από τη φωτιά, ενώ τραγουδούν και χορεύουν για να υποδεχτούν το νέο χρόνο. Στη Βόρεια Ελλάδα τα πρωτοχρονιάτικα έθιμα περιλαμβάνουν το σπάσιμο ροδιού για καλή τύχη, κάλαντα από μπάντες και παιδιά.
Θεσσαλονίκη: Tο έθιμο της Καμήλας
Κάθε χρόνο, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς τα μέλη του πολιτιστικού συλλόγου «Καβακλή» των Κουφαλίων Θεσσαλονίκης ξεχύνονται στους δρόμους της πόλης. Δεν λένε όμως τα κάλαντα, αλλά μεταμφιέζονται σε καμήλες και φωνάζουν δυνατά διάφορα συνθήματα. Σκοπός τους είναι να παραπλανήσουν τους στρατιώτες του Ηρώδη που ψάχνουν να βρουν το νεογέννητο Ιησού, ώστε να μην μπορέσουν να τον σκοτώσουν.
Στο Στανό Χαλκιδικής
Το έθιμο της Γουρουνοχαράς αναβιώνει κάθε χρόνο στον Στανό Χαλκιδικής, όπου «ανάβουν τα καζάνια» την παραμονή Πρωτοχρονιάς. Γενικά η περίοδος χαρακτηρίζεται από τοπικές εκδηλώσεις και παραδοσιακά τραγούδια. Είναι μια γιορτή που διοργανώνεται από τον τοπικό πολιτιστικό σύλλογο, με φαγητό, μουσική και χορό, σηματοδοτώντας την υποδοχή του νέου έτους με «τα καζάνια να ανάβουν» και τις μυρωδιές να γεμίζουν τον χώρο.
Στη Χαλκιδική: «Κλίκια» και «φταζμίτ’κα»
Στη Χαλκιδική οι γυναίκες, εκτός από τη βασιλόπιτα, πρέπει την παραμονή της Πρωτοχρονιάς να φτιάξουν “κλίκια” και “φταζμίτ’κα”, όπως και άλλα γλυκά για τους καλαντιστές, τους επισκέπτες και τα μέλη της οικογένειας. Συνήθως τα γλυκά αυτά είναι: σαραγλί, σουσαμόπιτα, μπακλαβάς, κανταΐφι κ.ά. Ειδικότερα στην Ορμύλια έκαναν κι ένα ειδικό κουλούρι, σε σχήμα “οχτώ”, για τον Άγιο Βασίλειο. Το κουλούρι αυτό το έβαζαν στο εικονοστάσι για το καλό του χρόνου. Επίσης, τη νύχτα της Πρωτοχρονιάς στα χωριά της Χαλκιδικής η βρύση του χωριού έπρεπε να είναι ανοιχτή, έτσι ώστε να τρέχει η τύχη όλη τη χρονιά σαν το νερό.
Στις Καστανιές της Ανατολικής Θράκης
Στις Καστανιές στην Ανατολική Θράκη οι νοικοκυρές κάνουν τη φυλλωτή βασιλόπιτα. Βάζουν γέμιση πλιγούρι και ανάμεσα στα φύλλα τον «παρά», το νόμισμα, και άλλα σημάδια. Η νοικοκυρά μετά τη σταυρώνει τρεις φορές και την ψήνει στον φούρνο. Την παραμονή το βράδυ βάζουν στο τραπέζι εννιά ειδών φαγητά και πολλών ειδών οπωρικά και στη μέση τη βασιλόπιτα. Αφού έτρωγαν έκοβαν την πίτα. Σ’ όποιον έπεφτε ο παράς, έλεγαν πως εκείνος «βασίλεψε». Τον… παρά τον τοποθετούν στα εικονίσματα και τον επόμενο χρόνο τον βάζουν στην πίτα.
Thesseconomy Οικονομία – Επιχειρείν
